dinsdag 3 november 2015

#zeghet

In het kader van de op Twitter gestarte actie rondom verkrachting en aanranding van meisjes en vrouwen, ‪#‎zeghet‬ teken ik hier mijn seksuele intimidatie-ervaring op; ook om te laten zien, dat als je zelfbewust wordt opgevoed, en je leert dat Nee zeggen mag, van je ouders, je minder snel slachtoffer zult worden van griezels en meer voor jezelf op kan komen.
Als meisje van een jaar of 9, 10, voelde ik bij die specifieke studievriend van mijn vader (hierna noem ik hem S) al nekharen, antennes omhoog komen. Toen had ik nog niet zo door waar die antennes voor stonden, maar ik rook wel onraad. Ik kom zelf uit een links elitair, progressief, VPRO-gezin (om even lekker stigmatiserend de omgeving te tekenen) Mijn moeder en vader hebben mij seksueel (en sowieso) progressief opgevoed, zeker voor die tijd (midden jaren 60, jaren 70); daardoor voelde ik me vertrouwd genoeg om over dit soort gevoelens met m’n ouders te praten. S. en zijn vrouw, waren heel erg vrijgevochten en ook progressieve, links elitaire mensen met veel geld die alles deden, maar ook konden doen, wat ze wilden in hun grachtenpand middenin Delft. Er woonden au pairs, waarvan het maar de vraag was wanneer ze met wie het bed deelden; de seksuele revolutie. S. was huisarts en had een heel sociale huisartsenpraktijk opgezet in Delft met zijn eigen geld. Mensen die geen geld hadden, konden zich daar gratis laten behandelen. In die praktijk zat ook een fysiotherapeut, kraamzorg, vroedvrouw, etc. Mooi initiatief. Vrijgevochten ook. Maar ja, dat vrijgevochten speelde zich dus ook af op het gebied van bloot, van seks. En daar kinderen bij betrekken heeft uiteraard niets meer met een seksuele revolutie te maken.
Toen ik 13 jaar was, zaten zijn dochter en mijn jongste zusje van 5, samen in het bad dat hij had gemaakt van vrachtwagen ruiten. Dat was derhalve een heeeeeeel groot glazen bad, waarin die kleine meisjes zo maar zouden kunnen verdrinken. Ik moest er dus met een stripboekje op een klapstoeltje bij zitten, om ze in de gaten te houden… zodat de ouders lekker vrijgevochten konden drinken en snacken….. ik was dus 13….
Op een gegeven moment komt S. de ruimte binnen en gaat ook op een stoel zitten. Hij zegt: “Trek jij je kleren ook uit, dan kun je gezellig bij ze in bad zitten en ze beter in de gaten houden.” Mijn hart zat meteen in mijn strot en ik zei: “Nee”, harder dan de bedoeling was. Hij bleef aandringen en ik bleef ‘nee’ zeggen. Ik durfde bijna geen nee te zeggen, maar deed het wel. Dat had ik wel van mijn ouders geleerd…dat ik nooit iets hoefde te doen wat ik niet wilde. Goden zij dank, want wat was er anders gebeurd…denk ik nu nog wel eens…. 40 jaar later. Ik ben ‘nee’ blijven zeggen en ben naar mijn ouders gegaan om te vragen wanneer we naar huis gingen.
Nu kwamen wij erg vaak als gezinnen bij elkaar, dus er van af was ik uiteraard niet. Thuisgekomen heb ik tegen mijn ouders gezegd dat ik nooit meer mee wilde naar Delft, dat ik bang was van S. Mijn moeder vond het nonsens toen ik vertelde van het bad. Mijn vader reageerde niet echt, maar ik hoefde inderdaad nooit meer mee. Een jaar later, al een echte puber, 14 jaar inmiddels, ging ik in Delft naar een klein India-winkeltje (zoals we dat toen noemden) om een schattig gestreept blouseje met een hele rij knoopjes te kopen. Dat winkeltje zat naast het huis van S. en zijn vrouw. Ik had er eens naar binnen gekeken en die blousejes gezien. Ik had het gekocht, maar had niet genoeg geld meer voor een 10-ritten kaart of een retourtje voor de bus terug.
Ik besloot om bij Oude Delft 68 aan te bellen, in de veronderstelling dat zij thuis zou zijn en hij aan het werk. Mis! S. deed de deur open. Ik had dat geld nodig. Hij ging het halen. Ik stapte naar binnen en hij draaide razendsnel om mij heen naar de deur en deed die dicht. (nu nog vertel ik tegen meisjes, dat ze nooit iemand tussen hen en de uitgang moeten laten staan als je je niet veilig voelt). Ik hoorde in mij wel een stem die zei: ”sukkel waarom ga je er ook naar toe, je weet toch dat hij daar woont…”
Ik probeerde sluipend bij de deur in de buurt te komen, dacht :”Hij moet toch een keer weggaan om dat geld te halen.” Toen begon ie een kruisverhoor wat ik had gekocht, hoe het eruit zag, of ik het al had gepast… En ik maar braaf, op de automatische piloot antwoord geven ( ik was alleen maar met die voordeur bezig):”een blouseje, gestreept met knoopjes, nee ik heb het nog niet gepast” …. Foute antwoord! Meteen draaide hij het gesprek op het passen bij hem in huis. Ik zei dat ik geen BH aanhad en hij zei dat dat toch niet gaf…Ik zei nee, het schijnt door.. En hij weer dat dat niet gaf. Dat hij wel gewend was om borsten te zien. (ieeeuuuwwwwwwww ; dat dacht ik toen nog niet, want dat geluid is pas in de afgelopen jaren uitgevonden, maar iets dat daarop leek wel… :p ) Ik werd zo bang, dat ik echt keihard zei: “NEE, IK GA HET HIER NIET PASSEN, DAT DOE IK THUIS., zodat An (zo noemde ik m’n moeder) het kan zien.” Met het horen van de naam van mijn moeder, week hij een beetje en ging het geld halen. Ik heb de voordeur open gedaan en ben op de stoep blijven wachten op het bus geld, trillend op mijn benen….maar ook wel een soort van trots dat ik zo hard NEE had geroepen…. Dat ik dat had gedurfd…. Toen ik thuis kwam heb ik hortend en stotend het verhaal aan mijn moeder verteld die er opnieuw niets van geloofde. Zij ging altijd voor de ander, nooit voor haar kinderen…. Ik was daar heel verdrietig om, maar was zo trots dat mij niets was overkomen omdat ik NEE zei… Ik wist ook bijna zeker dat mij niets meer zou overkomen, omdat ik de ultieme zelfbewustheids-test toen heb gehad. En dat klopte. De andere seksuele intimidaties door mijn schoonvader heb ik allemaal hardop kunnen pareren, zodat hij te kijk werd gesteld ipv dat ik geschaad werd. Zo trots… toen en nu… op mezelf…
Met dit gevoel en deze ervaring in mijn achterhoofd heb ik mijn dochter zo zelfbewust mogelijk opgevoed, ook bewust van haar lichaam en van het feit dat, als zij NEE zegt, de ander daar naar moet luisteren. Dat je weg mag gaan zonder uitleg. Of zij ervaringen met mannen heeft gehad weet ik niet, maar wel met haar nichtje, die seksueel ‘verknipt’ is opgevoed (ouders die er niet over durfden/durven te praten). En gelukkig komt zij al vanaf haar 12de, toen het haar voor het eerst overkwam (msn chat met haar nichtje van 13 over pijpen en vingeren), meteen naar mij om mijn raad en advies te vragen.
Over het NEE zeggen, zou ik meteen wel door willen gaan, over de intimidatie van oudere meisjes op jongere meisjes….etc… Maar dit verhaal ging over mijn eigen ervaring; nou, hier is ie; 40 jaar na dato. Het is nooit een geheim geweest, maar erg makkelijk vertellen, deed ik het ook niet. Hier, als aanmoediging voor alle meisjes en vrouwen; ‪#‎zeghet‬ Liefs Annelies